RSS

Monthly Archives: ಮಾರ್ಚ್ 2013

ರಸ ಚೆನ್ನುಡಿ

ನಮ್ಮಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಅದೃಷ್ಟಕರ ಮತ್ತು ದುರದೃಷ್ಟಕರ ಘಟನೆಗಳಿಂದ ನಾವು ಸದಾ ಕಾಲ ಏನನ್ನಾದರೂ ಕಲಿಯಬಹುದು ಎಂದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ದರೆ ಪ್ರತೀ ಘಟನೆಯೂ ನಮಗೊಂದು ಪಾಠವಾಗುತ್ತದೆ – ಅನಾಮಿಕ

Advertisements
 

ರಸಧಾರೆ – ೩೬೮

ಮುಕ್ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳಾಳುತಿಹ ಲೋಕದಲಿ।
ದಿಕ್ಕುಗಾಣದೆ ಜೀವಿಯಲೆವುದಚ್ಚರಿಯೇಂ?॥
ಒಕ್ಕಟ್ಟನೊಡೆಯರೇ ಕಲಿಯದಿರೆ ನಮ್ಮ ಗತಿ-।
ಗಿಕ್ಕಟ್ಟು ತಪ್ಪುವುದೆ ? – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ॥

ದೇವತೆಗಳಾಳುತಿಹ=ದೇವತೆಗಳು+ಆಳುತಿಹ , ದಿಕ್ಕುಗಾಣದೆ=ದಿಕ್ಕು+ಕಾಣದೆ, ಜೀವಿಯಲೆವುದಚ್ಚರಿಯೇಂ?=ಜೀವಿ+ಅಲೆವುದು+ಅಚ್ಚರಿಯೇಂ?, ಒಕ್ಕಟ್ಟನೊಡೆಯರೇ=ಒಕ್ಕಟ್ಟನ+ಒಡೆಯರೇ,

ಗತಿಗಿಕ್ಕಟ್ಟು=ಗತಿಗೆ+ಇಕ್ಕಟ್ಟು ಒಕ್ಕಟ್ಟನೊಡೆಯರೇ=ಸಮಗ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಒಡೆಯರೇ, ಗತಿಗಿಕ್ಕಟ್ಟು= ಬದುಕಿಗೆ ತೊಡಕುಗಳು.

ಮೂರು ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳು ಆಳುತಿಹ ಈ ಲೋಕದಲಿ ಜೀವಿಗಳು ದಿಕ್ಕುಕಾಣದೆ ಅಲೆಯುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಸಮಗ್ರವಾಗಿರುವ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪಾಲನೆಗೆ ನಿಯಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲೇ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹುಲುಮಾನವರಾದ ನಮ್ಮ ಗತಿಗೆ ಇಕ್ಕಟ್ಟು ಅಂದರೆ ತೊಂದರೆ ಬರದೆ ಇನ್ನೇನಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು ಈ ಮುಕ್ತಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನಮ್ಮನ್ನಾಳುವ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವ ಹಲವಾರು ದೇವತೆಗಳು. ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಅವರು ಮೂರು ಕೋಟಿ. ಲೆಕ್ಕಹಾಕಲು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಯುವುದು,ಆ ಪರಮಾತ್ಮನ ಆದೇಶದಂತೆ. "ಭೀಷಾಸ್ಮಾದ್ ವಾತಃ ಪವತೆ, ಭೀಷೋದೇತಿ ಸೂರ್ಯಃ’ ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿ ವೇದವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಕರ್ಮವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುವ ದೇವತೆಗಳು, ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಮನವನಾಳುವ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇವರೆನ್ನೆಲ್ಲ ಆದೇಶಿಸುವ ಆ ಪರಮಾತ್ಮ ಹೀಗೆ ಹಲವರ ಅಧೀನ ನಾವು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಬಾಳು. ಯಾವುದನ್ನು ಅಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಯಾವುದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಯಾವುದನ್ನು ನಂಬುವುದು ಎನ್ನುವುದು ಅರ್ಥವಾಗದೆ ನಾವು ದಿಕ್ಕು ಕಾಣದೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಕಾರಣಗಳು ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದೆ ಇದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಪರದಾಟಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲ.

ಇನ್ನು ನಮ್ಮನ್ನಾಳುವ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಹ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಯುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮತವಿಲ್ಲ. ಬಯಸಿದ್ದನ್ನು ಕೊಡುವವರು ಒಬ್ಬರಾದರೆ, ಕೊಟ್ಟದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪರದಾಡಿಸುವವರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು, ಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವವರು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು. ಹೀಗೆ ಒಮ್ಮತವಿಲ್ಲದೆ ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು ಹೇಳುವಂತೆ ನಮ್ಮ’ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಗತಿ’ಗೆ ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಒಮ್ಮತವಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಜಗತ್ತಿನ ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಒಂದೇ ರೀತಿ ಇರಬೇಕಾಗಿತ್ತಲ್ಲವೇ? ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಯುವ ಆ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಇಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಹೇಳುವುದೇ ಈ ಮುಕ್ತಕದ ಹೂರಣ.

ವಾಚಕರೆ ಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಇಕ್ಕಟಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲೇ ಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಅನುಭವಿಸುವಾಗ ಈ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ದೇವನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿ, ಸಹನೆಯಿಂದ ಬಂದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅನುಭವಿಸುವುದೇ ನಮಗಿರುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ದಾರಿ.

 

ರಸ ಚೆನ್ನುಡಿ

ಮಾನಸಿಕ ಕ್ಷೋಭೆ ಮತ್ತು ಶೋಕವು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ವಿವೇಕವನ್ನು ಕೆಡಿಸುತ್ತದೆ ಶೋಕವು ಸಮಸ್ತವನ್ನೂ ಹಾಳುಮಾದುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಶೋಕಕ್ಕಿಂತ ಶತ್ರು ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ – ನೀತಿ ಶತಕ

 

ರಸಧಾರೆ – ೩೬೭

ಧಾರಿಣಿಯ ವಾಸಿಗಳ್ಗಿಹುದೊಂದು ಹಿತವಾರ್ತೆ |
ಆರವ್ಯುದಾರ್ತರ್ ಅತ್ಯಾರ್ತರಾಪದವ॥
ರೌರವಿಗೆ ಹಿತ ಮಹಾರೌರವಿಯ ಗೋಳುದನಿ ।
ನಾರಕದೊಳುದುಪಾಯ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ॥

ವಾಸಿಗಳ್ಗಿಹುದೊಂದು = ವಾಸಿಗಳಿಗೆ+ಇಹುದು+ಒಂದು, ಆರವ್ಯುದಾರ್ತರ್ = ಆರವ್ಯುದು+ಆರ್ತರ್, ಅತ್ಯಾರ್ತರಾಪದವ = ಅತಿ+ಆರ್ತರ+ಆಪದವ, ನಾರಕದೊಳುದುಪಾಯ= ನಾರಕದೊಳು+ಅದು+ಉಪಾಯ.

ಧಾರಿಣಿ = ಭೂಮಿ, ಜಗತ್ತು, ಆರವ್ಯುದು = ವಿಚಾರಮಾಡುವುದು,ಆರ್ತರ್=ಸಂಕಟದಿಂದ ಗೋಳಾಡುವವರು, ಅತ್ಯಾರ್ತರ್= ಅತಿಯಾಗಿ ಗೋಳಾಡುವವರು, ರೌರವಿ=ನರಕದಂತ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುವವನು, ನಾರಕದೊಳುದುಪಾಯ=ಹಿಂಸೆಯಲ್ಲೂ ಒಂದು ಉಪಾಯ.

ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಉಪಾಯವಿದೆ. ಅತಿಯಾಗಿ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವರ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅವರಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವರು ವಿಚಾರ ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಮಾಡಿದರೆ ‘ನಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟ ಅಥವಾ ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸುವವರಿಗಿಂತ ನಾವು ಉತ್ತಮ’ ಎಂದು ನಾವು ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. "ಮಹಾನರಕ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುವವನಿಗಿಂತ ನನ್ನ ಯಾತನೆ ಕಡಿಮೆಯಾದದ್ದು" ಎಂದು ನಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸುವವರನ್ನು ನೋಡಿ ಸಮಾದಾನ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಉಪಾಯ ಎಂದು ಬಂದ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು’ಲಲಿತ'(light) ವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಭಾವಿಸಬಹುದೆಂಬ ಸೂಚನೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿದೆ ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರ ಈ ಮುಕ್ತಕದ ಆಂತರ್ಯ.

ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದವರಾರು? ಅವರವರ ಕಷ್ಟ ಅವರಿಗೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ದೊಡ್ಡದು, ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಣ್ಣದು. ದೊಡ್ಡ ಕಷ್ಟಬಂದವರು ಅದನ್ನು ‘ಸಣ್ಣ’ ದೆಂದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅಥವಾ ತೀರ ಸಣ್ಣ ಕಷ್ಟವೇ ಕೆಲವರಿಗೆ ತಲೆಯಮೇಲೆ ಬೆಟ್ಟ ಬಿದ್ದಂತಾಗಬಹುದು. ಅದು ಅವರವರು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಯಾವ ವಸ್ತುವಿಗೆ ನಾವು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆಯೋ ಆ ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ನಾವು ದೂರಾಗಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದಾಗ ನಮಗೆ ‘ಕಷ್ಟ’ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ನಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟಪಡುವವನನ್ನು ಕಂಡು ‘ನಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿ ಅವನಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮವಾಗಿದೆ’ ಎಂದು ಸಮಾದಾನಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಮೇಲು. ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಕಷ್ಟ, ಹಿಂಸೆ, ಯಾತನೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅಷ್ಟೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಷ್ಟಗಳು ನಮಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅದನ್ನು ಹೋಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ನಂತರ ಪರದಾಡುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದವರಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದೆ. ಇದು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರತೀ ಜೀವಿಗೂ ಇರುವುದೇ. ಆದರೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅನ್ಯರನ್ನು ಕಂಡು ನಮ್ಮ ಕಷ್ಟವನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಜಾಣತನವೆಂದು ನಮಗೊಂದು ಕಿವಿಮಾತೇ ಈ ಮುಕ್ತಕದ ಆಂತರ್ಯ.

 

ರಸ ಚೆನ್ನುಡಿ

ಯಾವ ಉಪದೇಶವನ್ನೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಸತ್ಪುರುಷರಿಗೆ ಉಪಚಾರ ಮಾಡುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.
ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಸ್ವ-ಇಚ್ಚೆಯಿಂದ ಆಡುವ ಮಾತುಗಳೂ ಸಹ ಉಪದೇಶದಷ್ಟೇ ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ – ಸುಭಾಷಿತರತ್ನಭಾಂಡಾಗಾರ.

 

ರಸಧಾರೆ – ೩೬೬

ಗ್ರಹಗತಿಯ ತಿದ್ದುವನೆ ಜೋಯಿಸನು ಜಾತಕದಿ ? ।
ವಿಹಿತವಾಗಿಹುದುದದರ ಗತಿ ಸೃಷ್ಟಿ ವಿಧಿಯಿಂ ॥
ಸಹಿದಲ್ಲದೆ ಮುಗಿಯದಾವ ದಶೆ ಬಂದೊಡಂ ।
ಸಹನೆ ವಜ್ರದ ಕವಚ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ॥

ವಿಹಿತವಾಗಿಹುದುದದರ = ವಿಹಿತವಾಗಿಹುದು+ಅದರ , ಸಹಿದಲ್ಲದೆ= ಸಹಿಸದಲ್ಲದೆ= ಸಹಿಸದೆ+ಅಲ್ಲದೆ, ಮುಗಿಯದಾವ = ಮುಗಿಯದು+ಆವ

ದಶೆ = ಜಾತಕದಲ್ಲಿ, ನಮಗೆ ಒಂದು ಸಮಯದಿಂದ ಒಂದು ಸಮಯದವರೆಗೆ ಇರುವ ಕಾಲ( ಉದಾ : ಶುಕ್ರ ದೆಶೆ, ಶನಿ ದೆಶೆ), ವಿಹಿತ=ನಿಗದಿತ

ಜ್ಯೋತಿಷ್ಕನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ಜಾತಕವ ತೋರಿಸಿದರೆ,ಅವನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಗ್ರಹ ಗತಿಯನ್ನು ತಿದ್ದಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಇಲ್ಲ,ಏಕೆಂದರೆ ನೀ ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬಂದಾಗಲೇ ನಿನ್ನ ಗ್ರಹಗತಿಯನ್ನು ವಿಧಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಯಾವ ದೆಶೆಯಾದರೂ, ಬಂದದ್ದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಅನುಭವಿಸುವಾಗ ಬರುವ ನೋವು ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಲು ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು ‘ಸಹನೆ’ ಎಂಬ ‘ವಜ್ರದ ಕವಚ’ ಎಂದು ಜನರ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು
ಕುರಿತಾದ ಪರದಾಟಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವೆಂಬಂತೆ ಈ ಮುಕ್ತಕದ ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು.

"ಹಣೆ ಬರಹಕ್ಕೆ ಹೊಣೆ ಯಾರು" ಎನ್ನುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಕೇಳುವ ಮಾತು.ಅಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು,ವಿಧಿಬರಹವನ್ನು ತಿದ್ದಿ ಬರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು. ಆದರೂ ತಮ್ಮ ಅಥವಾ ತಮ್ಮವರ ಜಾತಕವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹಲವಾರು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಕರ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಓಡುವ ಜನದ ಕೊರತೆಯೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಒಂದು ಬೀಜ ತನ್ನ ತಾಯಿಮರದಿಂದ ಹೇಗೆ ತಾನು ‘ಆಗುವ’ ಮರದ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ತನ್ನಲ್ಲೇ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುತ್ತದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತೀ ಜೀವಿಯೂ ಒಂದು ದೇಹಧಾರಣೆ ಮಾಡುವಾಗಲೇ, ತನ್ನೆಲ್ಲ ವಿಧಿಬರಹವನ್ನೂ ಹೊತ್ತು ತಂದಿರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಬಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಜೋತಿಷ್ಕನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಕೇಳುವುದು ನಮ್ಮ ತೃಪ್ತಿಗೆ.ಅವನು ಹೇಳುವುದೂ ಸಹ ನಮ್ಮ ತೃಪ್ತಿಗೆ. ಇನ್ನು ದೋಷಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿದು ಅದರ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಯಾವುದಾದರೂ ‘ಶಾಂತಿ,ಹೋಮ,ಹವನ,ಬಲಿ’ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದೂ ಸಹ ಏನೋ ಒಂದು ಮಾನಸಿಕ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿಯಷ್ಟೇ. ಅದರಿಂದ ಬದಲಾಗುವುದಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ಆದರೆ ನಾವು ನಂಬುವುದು ಏನನ್ನು? ನಮ್ಮ’ಲಲಾಟ ಲಿಖಿತ’ವನ್ನು ಬರೆಯುವ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಆ ವಿಧಿಗಧಿಪತಿಯಾದ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು,ಬಿಟ್ಟು ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಂಬುತ್ತೇವೆ.ಆ ವಿಧಿ ಬರಹದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹಿತವಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ, ಅನುಭವಿಸೆಯೇ ತೀರಬೇಕು.ಅನ್ಯಥಾ ದಾರಿಯಿಲ್ಲ. ನಾವು ಕಾತರದಿಂದ ಪರದಾಡದೆ ಸಹನೆಯಿಂದ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೇ ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು"ಸಹನೆ ವಜ್ರದ ಕವಚ’ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಸಹನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಆ’ವಜ್ರ ಕವಚ’ವನ್ನು ನಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಂಡರೆ,ಎಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎದುರಿಸಬಹುದು ಎನ್ನುವುದು ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಸತ್ಯ.

 

ರಸ ಚೆನ್ನುಡಿ

ನಾವು ನಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅರಿತವರಲ್ಲಿ ಊಳಿಗ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲಿ
ಅವರಿಂದ ನಾವೂ ಏನಾದರೂ ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ, ಬೆಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ – ಅನಾಮಿಕ