RSS

Author Archives: ಕಗ್ಗ ರಸಧಾರೆ

ರಸ ಚೆನ್ನುಡಿ

ನಾವು ತಿನ್ನುವ ಅನ್ನದ ಒಂದು ಕಾಳನ್ನೋ ಅಥವಾ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಒಂದು ಹನಿಯನ್ನೋ

ನಮ್ಮ ‘ಸ್ವಶಕ್ತಿ’ ಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗದು ಎಂದಮೇಲೆ ನಾವೆಷ್ಟು ಪರತಂತ್ರರೆಂದು ಯೋಚಿಸಬೇಕಲ್ಲವೇ? – ಅನಾಮಿಕ

Advertisements
 

ರಸ ಚೆನ್ನುಡಿ

ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಗುಣಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಗಳೇ ಕಾರಣ, ಅವಕಾಶಗಳಲ್ಲ.

ಹಾಗಾಗಿ ಬದುಕಿನ ಸಾರ್ಥಕತೆಗಾಗಿ,ಯೋಚಿಸಿ,ಅವಲೋಕಿಸಿ,ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಮಥಿಸಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು – ಅನಾಮಿಕ

 

ರಸ ಚೆನ್ನುಡಿ

ನೆನಪಿನಾಳದ ಯೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ನಾಳಿನಾ ಯೋಜನೆಗಳ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದರೆ

ಇಂದು ಕೈಲಿರುವ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಸಮಪರ್ಕವಾಗಿ ಬಳಸಿ ಸಫಲರಾಗಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ – ಅನಾಮಿಕ

 

ರಸಧಾರೆ – ೯೪೫

ಶರಣುವೊಗು ಜೀವನರಹಸ್ಯದಲಿ ಸತ್ವದಲಿ ।
ಶರಣು ಜೀವನವ ಸುಮವೆನಿಪ ಯತ್ನದಲಿ ।।
ಶರಣಂತರಾತ್ಮಗಂಭೀರ ಪ್ರಶಾಂತಿಯಲಿ ।
ಶರಣು ವಿಶ್ವಾತ್ಮದಲಿ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ।।

ಸುಮವೆನಿಪ =ಸುಮವು+ಎನಿಪ, ಶರಣಂತರಾತ್ಮಗಂಭೀರ ಪ್ರಶಾಂತಿಯಲಿ=ಶರಣು+ಅಂತರಾತ್ಮ+ಗಂಭೀರ+ಪ್ರಶಾಂತಿಯಲಿ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮದಲಿ=ವಿಶ್ವ+ಆತ್ಮದಲಿ

ಶರಣುವೊಗು=ಶರಣಾಗು, ಸುಮವೆನಿಪ=ಹೂವಂತೆನಿಸುವ,

ಜೀವನದ ಸತ್ವದ ರಹಸ್ಯಕ್ಕೆ ನೀನು ಶರಣಾಗು. ಈ ಜೀವನವನ್ನು ಹೂವಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗು. ಅಂತರಂಗದ ಪ್ರಶಾಂತತೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರತತ್ವಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗು. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಭಾವಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗು ಎಂದು ನಾವು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಜೀವನಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಾಧಿಸಿಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು ನಮಗೆ ಈ ಮುಕ್ತಕದಲ್ಲಿ.

‘ನಾನು’ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾವು ಆ ರಹಸ್ಯವಾದ, ಆದರೂ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತಿರುವ ಆ ಪರಮಸತ್ವಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಬೇಕು. ಇದನ್ನೇ ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು ‘ ಭಾವಕೊಳಪಡದಂತೆ ಅಳತೆಗಳವಡದಂತೆ, ಆ ವಿಚಿತ್ರಕೆ ನಮಿಸೋ'(ಮುಕ್ತಕ -೨) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಅನುಭವಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದು ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಈ ಪರತತ್ವಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಬೇಕು.

ಜೀವನವ ‘ಸುಮವೆನಿಪ ಯತ್ನದಲಿ’ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ ಡಿವಿಜಿ. ಎಂದರೆ ಬದುಕಿನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಗುರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೇಗೆ ನಾವು ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೀರುತ್ತೇವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಜೀವನದ ಅನುಭವದ ಸಾರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಬದುಕನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸುಗಂಧ, ಸುಫಲ ಮತ್ತು ಸುರುಚಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಹೂವಿನಂತಾಗಿಸುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಶರಣಾಗತರಾದಂತೆ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಆಶಯ ಹೊತ್ತಿರಬೇಕು. ಇದೇ ಭಾವವನ್ನೇ ಮಾನ್ಯ ಡಿವಿಜಿಯವರು ‘ ಸುಫಲ ಸುಮಭರಿತ ಪಾದಪದಂತೆ ನೈಜಮಾದೊಳ್’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ತಮ್ಮ ‘ ವನಸುಮ’ ದಲ್ಲಿ.

ಇಂತಹ ಭಾವಗಳನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಾಗ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲೊಂದು ಮೌನ ಮತ್ತು ಪ್ರಶಾಂತತೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪರತತ್ವವನ್ನೇ ಅನುಸಂಧಾನಮಾಡುವಂತಹ ಭೂಮಿಕೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಬೇಧಗಳೂ ಅಳಿಸಿಹೋಗಿ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಭಾವ ನೆಲೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ನೀನು ಶರಣಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ನೆಲೆನಿಲ್ಲು ಎನ್ನುವಂತಹ ಆದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು.

ಬದುಕಿನ ಎಲ್ಲ ಅನುಭವಗಳ ನಂತರ ಅವುಗಳ ಪ್ರಭಾವವೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಿಹೋಗಿ ಅಂತಹ ‘ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಭಾವ’ ಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಭಧ್ರವಾಗಿ ನೆಲೆನಿಲ್ಲುವಂತಾದರೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಭಾಗ್ಯ ಬೇಕೇ? ಅಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಲ್ಲುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಬೇಕು.

 

ರಸಧಾರೆ – ೯೪೪

ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಹಸಿವುಗಳ ತಣಿಯಿಪನಿತನ್ಯೋನ್ಯ ।
ಹೊಮ್ಮುಗೌದಾರ್ಯ ಜನಜನಪದಂಗಳಲಿ ।।
ಬೊಮ್ಮನೆಲ್ಲರನಾಳ್ವನಿಹನೆನುವ ನೆನಪಿನಲಿ ।
ನೆಮ್ಮದಿಯ ಪಡೆಗೆ ಜಗ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ।।

ತಣಿಯಿಪನಿತನ್ಯೋನ್ಯ=ತಣಿಯಿಪ+ಅನಿತ+ಅನ್ಯೋನ್ಯ, ಹೊಮ್ಮುಗೌದಾರ್ಯ=ಹೊಮ್ಮುಗೆ+ಔದಾರ್ಯ, ಜನಜನಪದಂಗಳಲಿ=ಜನ+ಜನಪದಂಗಳಲಿ ಬೊಮ್ಮನೆಲ್ಲರನಾಳ್ವನಿಹನೆನುವ=ಬೊಮ್ಮನು+ಎಲ್ಲರನು+ಆಳ್ವನು+ಎನುವ,

ತಣಿಯಿಪ=ತಣಿಸುವ, ಬೊಮ್ಮನು=ಪರಬ್ರಹ್ಮನು,

ಜಗತ್ತಿನ ಜನರೆಲ್ಲರ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲು ಇರುವ ಜಗದ್ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಸೌಹಾರ್ಧತೆಯಿಂದ, ಔದಾರ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಿಂದ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಬಾಳಲಿ. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕಾಯುವ ಪರಬ್ರಹ್ಮನೊಬ್ಬನಿರುವನು ಎಂದು ದೃಢವಾಗಿ ನಂಬಿ, ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಈ ಜಗತ್ತು ಪಡೆಯಲಿ ಎಂದು ತುಂಬು ಹೃದಯದ ಆಶಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು ಈ ಮುಕ್ತಕದಲ್ಲಿ.

"There is sufficient in this world for everyone’s need and not for greed" ಎನ್ನುವುದು ಸರ್ವವಿಧಿತ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನೂ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮನಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಿಂದ ಬಾಳಿದರೆ ಜಗತ್ತು ಬಾಳಲು ಒಂದು ಸುಂದರ ತಾಣವಾಗುತ್ತದೆ, ಎಂಬುವುದು ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರ ಅಂದಿನ ಆಶಯ. ಅಂದೂ ಜಗತ್ತಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಇಂದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹದಗೆಟ್ಟಿದೆ. ಕೇವಲ ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮನೋಭಾವದ ಜನರೇ ಅಧಿಕವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ‘ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಬಾಳಲರಿಯದ ಜನ ವಂಚನೆಯ ಮಾಡುತಿಹರು’ ಎನ್ನುವುದು ಕವಿ ವಾಣಿ.

ಮನುಷ್ಯನೂ ಸಹ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ಯ ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿ, ಕ್ರಿಮಿ, ಕೀಟ, ಗಿಡ, ಮರಗಳಂತೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಆದರೆ ಇವನು ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕ ಯೋಚನಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ ಹಾಗಾಗಿ ಇವನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆ ಪರಮಾತ್ಮ ತನಗಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎನ್ನುವಂತಹ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಇದರಿಂದಲೇ ಇವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ತನ್ನದು, ತನಗಾಗಿ ಮತ್ತು ತನಗಾಗಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎನ್ನುವ ದುರಾಸೆ ಮತ್ತು ದುರ್ಭುದ್ಧಿ. ಈ ರೀತಿಯ ಭಾವ ನಮಗೆ ಕಂಡಲ್ಲೆಡೆಯೆಲ್ಲಾ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. " ಸರ್ವೇ ಸುಖಿನಃ ಸಂತು, ಸರ್ವೇ ಸಂತು ನಿರಾಮಯಾ: ಸರ್ವೇ ಭಧ್ರಾಣಿ ಪಶ್ಯಂತು, ಮಾ ಕಶ್ಚಿತ್ ದುಃಖಮಾಗ್ಭವೇತ್ " ಎನ್ನುವುದು ವೇದೋಕ್ತಿ. ಎಷ್ಟು ಸುಂದರ ನುಡಿಗಳು. ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವವರೆಲ್ಲರೂ ಆನಂದದಿಂದ ಇರಬಹುದು.

ಅಂತಹ ಆಶಯವನ್ನೇ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾ ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು ಜಗತ್ತಿನ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಸದ್ಭಾವದಿಂದ ಬಾಳಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾ, ಹಾಗೆ ಬದುಕಿದರೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಾವೂ ನಮ್ಮ ನಡೆ ಮತ್ತು ನುಡಿ ಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸದ್ಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಆನಂದದಾಯಕವಾಗಿಸಲು ನಮ್ಮ ಕಿರುಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ ಒಂದು ಸಾರ್ಥಕ ಜೀವನ ಮಾಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟರೆ ಸಾಧ್ಯ .

 

ರಸಧಾರೆ – ೯೪೩

ಬೇಡಿದದನೀವನೀಶ್ವರನೆಂಬ ನಚ್ಚಿಲ್ಲ ।
ಬೇಡಲೊಳಿತಾವುದೆಂಬುದರರಿವುಮಿಲ್ಲ ।।
ಕೂಡಿಬಂದುದನೆ ನೀನ್ ಅವನಿಚ್ಛೆಯೆಂದು ಕೊಳೆ ।
ನೀಡುಗೆದೆಗಟ್ಟಿಯನು – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ।।
ಬೇಡಿದದನೀವನೀಶ್ವರನೆಂಬ=ಬೇಡಿದುದನು+ಈವನು+ಈಶ್ವರನು+ಎಂಬ, ಬೇಡಲೊಳಿತಾವುದೆಂಬುದರರಿವುಮಿಲ್ಲ=ಬೇಡಲು+ಒಳಿತು+ಆವುದು+ಎಂಬುದರ+ಅರಿವುಂ+ಇಲ್ಲ, ಅವನಿಚ್ಛೆಯೆಂದುಕೊಳೆ=ಅವನ+ಇಚ್ಛೆ+ಎಂದು+ಕೊಳೆ

ನಚ್ಚಿಲ್ಲ=ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲ. ಅವನಿಚ್ಛೆ=ಪರಮಾತ್ಮನಿಚ್ಚೆ,

ನೀನು ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಬೇಡಿದುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿನಗವನು ಕೊಡುವನು ಎಂದು ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಅವನಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಬೇಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಏನನ್ನು ಬೇಡಬಾರದು ಎಂಬುದರ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೂ ನಿನಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಆಯಾ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕದ್ದನ್ನು ಆ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ಇತ್ತದ್ದೆಂದು ಅರಿತು, ನಂಬಿ ಹಾಗೆ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ನಿನ್ನ ಎದೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಸಿಕೋ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು.

ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಆಸೆಗಳ ಬುಗ್ಗೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾಕಾಲ ಏಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಮೀರಿದಾಗ ಆ ದೇವರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ನಮಗೆ ದಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಆ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನೂ ಮನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲವೆಂದೇ ಅರ್ಥವಲ್ಲವೆ?

ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ‘ಬೇಕು’ಗಳು ನಮಗೆ ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆಯೋ ಅಥವಾ ಕೆಡುಕನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತವೆಯೋ ಎಂಬ ಪರಿವೆ ನಮಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಬಯಸುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗೆ ಬಯಸಿ, ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ, ಪಡೆದುಕೊಂಡದ್ದು ನಮಗೆ ಒಳಿತನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅರಿವೂ ನಮಗಿಲ್ಲ. ಬಹಳಷ್ಟು ಬಾರಿ ನಾವು ಬಯಸಿ ಪಡೆದದ್ದರಿಂದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದು ಧೀರ್ಘಕಾಲದ ಸಂಕಷ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಅಲ್ಲವೇ? ಇದು ಬಹುಶಃ ಎಲ್ಲರ ಅನುಭವವೂ ಹೌದು.

ಹಾಗಾಗಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಏನನ್ನೂ ಬಯಸದೆ, ನಮ್ಮ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಸಾಗಿಸುತ್ತಾ, ಅದರಿಂದ ಏನೇ ಸಿಕ್ಕರೂ ಅದು ನಮಗೆ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಿತ್ತ ಪ್ರಸಾದ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳಿಗೆ ನಾವು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಒಂದು ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಆಗ ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು ‘ನೀಡುಗೆದೆಗಟ್ಟಿಯನು’ ಏನು ಹೇಳುವಂತೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಬದುಕಬಹುದು. ಅಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ದುಃಖವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಸಂತಾಪವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ವಿಹ್ವಲತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವೂ ಸಹ ಅಂತಹ ಜೀವನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅದೊಂದು ಸಾರ್ಥಕ ಬದುಕಾಗುತ್ತದೆ.

 

ರಸಧಾರೆ – ೯೪೨

ಹರಸುವುದದೇನ ನೀಂ? ವರವದೇನೆಂದರಿವೆ? ।
ಸರಿಯಿಂದು ತೋರುವುದು ನಾಳೆ ಸರಿಯಿಹುದೆ ।।
ನಿರುಕಿಸುವುದೆಂತು ಚಿರಕಾಲದೊಳ್ಳಿತನಿಂದು? ।
ಅರಿವ ದೈವವೇ ಪೊರಗೆ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ।।

ಹರಸುವುದದೇನ=ಹರಸುವುದು+ಅದು+ಏನ, ವರವದೇನೆಂದರಿವೆ=ವರವು+ಅದು+ಏನೆಂದು+ಅರಿವೇ, ನಿರುಕಿಸುವುದೆಂತು=ನಿರುಕಿಸುವುದು+ಎಂತು, ಚಿರಕಾಲದೊಳ್ಳಿತನಿಂದು=ಚಿರಕಾಲದ+ಒಳ್ಳಿತನು+ಇಂದು

ವರವು=ಉತ್ತಮವಾದದ್ದು, ನಿರುಕಿಸುವುದು=ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು, ಚಿರಕಾಲದ=ಧೀರ್ಘಕಾಲದ, ಪೊರಗೆ=ಕಾಪಾಡಲು.

ಮತ್ತೊಬ್ಬರನ್ನು ಹರಸುವುದಾಗಲೀ ಅಥವಾ ತನಗಾಗಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಬೇಡುವುದಾಗಲೀ ಮಾಡಲು ನೀನು ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದೀಯೇನು? ಏಕೆಂದರೆ ಇಂದು ಸರಿಯೆನ್ನಿಸುವುದು, ಸದಾಕಾಲ ಸರಿಯಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಏನನ್ನಾದರೂ ಬೇಡುವಾಗ ನಿನಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದದ್ದನ್ನೇ ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆಯೇ? ಹಾಗಿರಬೇಕಾದರೆ ಧೀರ್ಘಕಾಲದ ಹಿತವನ್ನು ಇಂದು ಬಯಸುವುದು ಹೇಗೆ ? ಆ ದೈವವೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿತು ಪೊರೆಯುವುದುಂಟು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು ಈ ಮುಕ್ತಕದಲ್ಲಿ.

ಯಾರೋ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ‘ ಲಾಟರಿ’ಯಲ್ಲಿ ಹಣ ಬರಲಿ ಎಂದು ಹರಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಹಣ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಪಡುವ ಪಾಡು, ಅವಸ್ಥೆ ಆ ದೇವರಿಗೇ ಪ್ರೀತಿ. ಹರಸುವುದೇನೋ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆದರೂ, ಯಾವ ಹಾರೈಕೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ದೇವರಲ್ಲಿ ನಾವು ಏನನ್ನಾದರೂ ಬೇಡುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗೆ ಬೇಡುವಾಗ ನಾವು ಬೇಡುವುದು ನಮಗೆ ಒಳಿತೋ ಅಲ್ಲವೋ ಎನ್ನುವ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಬೇಡುತ್ತೇವೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಏಕೆಂದರೆ ನಮಗೇನು ಒಳಿತು ಅಥವಾ ನಮಗೇನು ಕೆಡುಕು ಎಂದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು ಇಂದು ಬೇಡಿ ಪಡೆದದ್ದು ನಾಳೆಗೆ ನಮಗೆ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಇಂತಹ ಅನುಭವಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲೂ, ಒಂದೇ ರೀತಿಯದ್ದಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆಗಿಯೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಬಾರಿ ನಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಷ್ಟೆ.

ವಸ್ತು ಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗಿರಬೇಕಾದರೆ ನಾವು, ಅನ್ಯರಿಗೆ ಧೀರ್ಗಕಾಲದ ಒಳಿತನ್ನು ಹರಸುವುದೋ ಅಥವಾ ನಮಗಾಗಿ ಅಂತಹ ಒಳಿತನ್ನು ಬೇಡುವುದೋ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ? ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಇದು ಒಳಿತು ಮತ್ತು ಇದು ಕೆಡುಕು ಎಂದು ಅರಿವಿದ್ದರೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಅದು ಯಾವ ರೀತಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದರೆ, ಇಂದು ನಾವು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಿರ್ವಂಚನೆಯಿಂದ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು, ಅದರಿಂದ ಏನನ್ನೂ ಬಯಸದೆ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನ ಪ್ರಸಾದವೆಂದು ಅರಿತು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು.

‘ಅರಿವ ದೈವವೇ ಪೊರಗೆ’ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ ಮಾನ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು. ಆ ದೈವ ಎನ್ನುವುದು ತಾಯಿಯಂತೆ. ತಾಯಿಗೆ ತನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ ಯಾವುದು ಒಳಿತು, ಯಾವುದು ಒಳಿತಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರಿವಿರುತ್ತದೆ. ಮಗು ಬೇಡಿದರೂ ಬೇಡದಿದ್ದರೂ ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಏನು ಒಳಿತೋ ಅದನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ ಆ ತಾಯಿ. ಹಾಗೆಯೇ ದೈವದ ಬಳಿ ನಾವು ಏನನ್ನೂ ಬೇಡದಿದ್ದರೂ ನಮಗೆ ಒಳಿತಾವುದೆಂದು ‘ ಅರಿವ ದೈವವೇ’ ಅರಿತು ಸೂಕ್ತ ಸಮಯಕ್ಕೆ, ಸೂಕ್ತ ವಸ್ತುವನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟು ‘ಪೊರಗೆ’ ಎಂದರೆ ಪೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ಹರಸುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಬಯಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದದ್ದನ್ನು ಆನಂದವಾಗಿ, ಪೊರೆಯುವವನ ಪ್ರಸಾದವೆಂದು ಬಗೆದು ತೃಪ್ತರಾಗಿರುವುದೇ ಲೇಸು ಎನ್ನುವುದೇ ಈ ಮುಕ್ತಕದ ಹೂರಣ.